Stali czytelnicy bloga na pewno wiedzą, że moje dziecko nie lubi mięsa. Niezależnie od rodzaju i formy podania Kalina pomija mięsne dania. Okazjonalnie uda mi się przemycić odrobinę mięsa w placuszkach czy babeczkach. Zwykle jednak młoda wykrywa „oszustwo” i posiłek kończy się awanturą. Brak mięsa w diecie dziecka nie dawał mi spokoju przez pierwszych kilka miesięcy rozszerzania diety. Rwałam sobie włosy z głowy i szukałam kolejnych przepisów. Nasze obiady były męczarnią, ponieważ Kalina nie chciała jeść tego co jej serwowałam, a ja walczyłam o każdy kęs. Przecież na każdym kroku słyszy się, że dziecko powinno jeść mięso kilka razy w tygodniu, aby nie wpaść w anemię. Moje dziecko nie chce jeść… mięsa Zrezygnowana zaczęłam szukać odpowiedzi w literaturze fachowej. W ręce wpadła mi wówczas książka „Moje dziecko nie chce jeść” Carlosa Gonzaleza. Polecam ją każdej mamie, która martwi się o dietę malucha. Po tej lekturze odpuściłam. Uznałam, że jeżeli pomimo tylu miesięcy przekonywania Kalina nie chce jeść mięsa to nie ma sensu jej do tego zmuszać. Zdrowe dziecko samo się nie zagłodzi. Zróżnicowana i bogata dieta jest w stanie zaspokoić potrzeby organizmu. Mięso jest tylko jednym ze źródeł żelaza, a nie jedynymi. Potwierdzają to wyniki badań Kalinki, która poziom żelaza i hemoglobinę ma na książkowym poziomie. Produkty roślinne bogate w żelazo Dieta Kalinki nie była konsultowana z żadnym dietetykiem. Rady lekarzy, który namawiali mnie do mięsno-warzywnych przecierów puszczałam mimo uszu. Nigdy też nie liczyłam dokładnej ilości spożywanego żelaza. Wiadomo przecież, że jednego dnia uda się zjeść super skomponowane i odpowiednio zbilansowane posiłki, a następnego maluch wcina wyłącznie rodzynki, jogurt i wafle. Nie można też zapominać, że nie samym żelazem człowiek żyje. Dziecko potrzebuje także innych pierwiastków jak wapń, magnez czy potas. Postanowiłam działaś zgodnie z własną intuicją, a komponując dietę dla Kalinki postawiłam na różnorodność. Czytaj dalej i dowiedz się co podaję mojemu dziecku, aby utrzymać żelazo na odpowiednim poziomie. Pamiętaj też, że każdy maluch jest inny i ma odmienne zapotrzebowanie, dlatego dietę zawsze dopasowuj do swojego dziecka. Pestki, nasiona i orzechy Pestki dyni i nasiona słonecznika to skarbnica żelaza. Przed podaniem najlepiej pestki i nasiona zmielić lub utrzeć w moździerzu. Niedojrzały układ pokarmowy nie poradzi sobie ze strawieniem całych ziaren. Bardzo bogate w żelazo są nerkowce. Wprowadź do diety także olej z pestek dyni tłoczony na zimno. Pestki, nasiona i ziarna dodaję do śniadaniowej kaszy oraz do wypieków. Z pestek dyni i ziaren słonecznika robię też mleko roślinne oraz pastę kanapkową. Natomiast orzechy pojawiają się u nas na kanapce w postaci masła (kupuję masło z dobrym składem). Moim super odkryciem są nasiona konopii (siemię konopne). Nie dość, że zawierają bardzo dużo żelaza to na dodatek są bogate w kwasy Omega 3 i witaminę E. Warto wprowadzić do diety nie tylko nasiona, ale też olej konopny. Suszone owoce To źródło żelaza było dla mnie największym zaskoczeniem. Poszukiwany przez wszystkie mamy pierwiastek znajduje się w suszonych morelach, śliwkach, a nawet w rodzynkach. Bogate w żelazo są też owoce morwy białej i czarnej (do kupienia w Lidlu). Nie dziwię się, że moje dziecko tak uwielbia suszone owoce. Dzieci podświadomie wybierają produkty bogate w składniki, na które mają największe zapotrzebowanie. Suszone owoce obowiązkowo dodaję do jaglanki oraz domowych wypieków. Co jakiś czas podaję Kalince miseczkę suszonych owoców na drugie śniadanie. Kasza zamiast kaszki Moja córka nigdy nie dostała kaszki typowej dla dzieci. Co prawda wzbogacane są one w żelazo, niemniej jest to sztuczny dodatek, a nie naturalnie występujący pierwiastek. Uznałam, że kaszka typowo dziecięca jest niepotrzebnym zapychaczem. Zamiast tego od samego początku podaję Kalinie „dorosłe” kasze, które sama jem każdego poranka. Na śniadanie króluje u nas jaglanka z owocami. Za każdym razem jemy ją na inny sposób (z sezonowymi owocami, z kakao czy z mlekiem kokosowym). Obok jaglanki warto dziecku serwować także kaszę gryczaną niepaloną. Świetnie smakuje ugotowana z rodzynkami i podana z tartym jabłkiem. Pozostałe kasze (np. orkiszową) powinno się wprowadzić na stałe do jadłospisu i zastępować nimi ziemniaki czy makaron. Komosa ryżowa Komosa jest zbożem, które odkryłam wraz z pojawieniem się dziecka w domu. Quinoę (to inna nazwa dla komosy) serwuję zarówno na słodko (na śniadanie zamiast jaglanki) lub na słono jako dodatek do obiadu. Świetnie sprawdza się jako składnik faszerowanej papryki. Komosa ma więcej żelaza niż kasza jaglana i gryczana razem wzięte. Poza wersją do gotowania warto poszukać też komosy w wersji ekspandowanej. Amarantus To nasze ulubione ziarno ekspandowane. Kalinka mogłaby jeść je prosto z woreczka. Posypuję nim zupy, musy owocowe, pasty kanapkowe, a nawet jogurt (chociaż nabiał ogranicza wchłanianie żelaza). Amarantus można jeść także w postaci gotowanych ziaren (Kalina uwielbia z gruszką) oraz jako mąkę. Tą ostatnią dodaję do większości wypieków, co zresztą widać w moich przepisach. Mąka nie tylko pszenna Alternatyw dla mąki pszennej zaczęłam poszukiwać, gdy Kalinka miała problemy z nietolerancją glutenu. Przez kilka miesięcy musiałam wykluczać ten składnik z jej diety. Odkryłam wówczas bogactwo mąk innego rodzaju. Od tamtej pory króluje u nas mąka gryczana i orkiszowa. Te dwie stanowią podstawę naszych wypieków i są świetnym źródłem żelaza. Regularnie stosuję też mąkę kukurydzianą, amarantusową (bardzo bogata w żelazo), owsianą, kokosową czy ryżową (uwaga na nadmiar ryżu w diecie dzieci). Pieczywo pełnoziarniste Utarło się, że najlepszym pieczywem dla malucha jest to wykonane z jasnej mąki. Dlaczego? A no dlatego, że jest lekkostrawne. Tylko ile warta jest taka biała nadmuchana buła, którą dziecko zapycha się w drodze ze sklepu? Niewiele. To po prostu solidna dawna glutenu o wysokim indeksie glikemicznym. Dlatego nawet małemu dziecku o wiele lepiej jest podać pieczywo ciemne, mniej przetworzone, zawierające ziarna z pełnego przemiału. Kromka takiego chleba będzie zawierać wiele składników mineralnych w tym także żelazo. Zielone warzywa Brokuł, groszek, fasolka szparagowa, szpinak, jarmuż, awokado. Te produkty naprzemiennie pojawiają się u nas każdego dnia. Do tej listy dodaj jeszcze natkę pietruszki i masz idealną kompozycję składników obiadu bogatych w żelazo. Niestety moja córka nie przepada za pietruszką, więc jemy ją sporadycznie. Nasiona roślin strączkowych Kalinka nie akceptowała mięsa od początku rozszerzania diety. Zamiast tego z wielką chęcią pałaszowała wszelkiego rodzaju pasty kanapkowe z nasion strączkowym. Soczewica, ciecierzyca, fasola czy groszek pojawiają się u nas każdego dnia. Serwuję je jako dodatek do obiadu lub jako smarowidło na chleb. Strączki to także cenne źródło białka. Buraki To chyba jedne z najmniej docenionych warzyw w naszej kuchni. Osobiście nie jadłam ich przez wiele lat, ponieważ są trudne w obróbce. Ich gotowanie czy pieczenie wymaga sporo czasu. Warto jednak włączyć buraki do regularnej diety, ponieważ poza żelazem zawierają też spore pokłady kwasu foliowego, niezbędnego w procesach krwiotwórczych. Z buraków przygotować można sok, placuszki czy nawet gofry. Suszone pomidory A zwłaszcza pomidory suszone na słońcu posiadają zaskakująco dużo żelaza. Pomidory należą do grupy produktów, które poddane obróbce termicznej znacząco zwiększają swoje właściwości odżywne. Poza żelazem mają także znaczące ilości likopenu, potasu, magnezu, wapnia oraz witaminy C, PP, z grupy B i K (ta ostatnia ma kluczowe znaczenie w procesie krwiotwórczym). Suszone pomidory dodaję do sosów, past kanapkowych i omletów. Kupuję pomidory bez zalewy, a następnie sama przygotowuję do nich smakową oliwę. Jajka Żelazo znajdujące się w jajku (a dokładnie w żółtku) jest jednym z najlepiej przyswajalnych. Kalinka uwielbia jajka od kiedy tylko pierwszy raz je podałam. Przygotowuję z nich jajecznicę, omlety, zapiekam w formie babeczek, dodaję do wypieków i placuszków. Jajka schodzą u nas w ilościach niemalże hurtowych. Warto też pamiętać, że żółtko jajka jest bogate w witaminy oraz kwasy Omega3, które są niezbędne dla prawidłowego rozwoju mózgu dziecka. Jeżeli dziecko ma poważne problemy z żelazem, a chętnie zjada jajka to zamiast kurzych wybrałabym jajka przepiórcze. Wprowadziłam je Kalinie stosunkowo późno, bo ok 17 miesiąca. Bardzo żałuję, bo są pyszne, szybko się je przygotowuje, a moje dziecko z wielką chęcią je zjada. Kakao i karob Kakao jest produktem niezwykle bogatym w żelazo, dlatego od kiedy Kalinka skończyła rok podaję je regularnie. Unikam jednak łączenia go z mlekiem krowim, ponieważ nabiał ogranicza wchłanianie żelaza. Kakao dosypuję do porannej miseczki jaglanki lub dodaję do domowego Monte z banana i awokado. Od czasu do czasu nie odmawiam także Kalinie kostki prawdziwej czekolady. Zwracam tylko uwagę, aby zawierała dużą ilość kakao (minimum 70%) i nie miała w składzie zbędnych zapychaczy. Zdrowszą alternatywą dla kakao jest karob. Nie wszystkim będzie on pasować, ponieważ charakteryzuje go specyficzny smak. W przeciwieństwie do kakao nie posiada kofeiny i szczawianów. Dodaję go do zdrowych deserów, kulek mocy czy brownie. Kalinka pije go też rozpuszczonego w wodzie jako „kawa dla bobasków”. Awokado Awokado nie jest aż taką bombą żelaza jakby się mogło wydawać, chociaż zawiera go całkiem sporo w stosunku do innych produktów. Jemy je jednak bardzo regularnie. Poza żelazem zawiera także wapń, fosfor, magnez, potas, wiele witamin, a przede wszystkim jednonienasycone kwasy tłuszczowe. Otręby pszenne W 100 g otrębów znajduje się całkiem sporo żelaza, niemniej dzienna norma spożycia otrębów to zaledwie 2-3 łyżki (dla dzieci jeszcze mnie). Warto jednak dodawać je do porannej owsianki czy jaglanki, dosypywać do naleśników, placuszków czy domowych wypieków. W połączeniu z innymi składnikami diety tworzą zbilansowaną dietę bogatą w niezbędne minerały. Dorada Ryby z reguły nie mają zbyt wiele żelaza. Wyjątkiem jest dorada, która zawiera tego pierwiastka całkiem sporo (jak na ryby rzecz jasna). Jeżeli Twój maluch lubi ryby to dorada powinna jak najczęściej gościć na jego talerzu. Na koniec jeszcze kilka zasad: Nie łącz produktów bogatych w żelazo z nabiałem, ponieważ ograniczasz wchłanianie żelaza. Nie podawaj zbyt wielu produktów bogatych w błonnik pokarmowy, ponieważ on także ogranicza wchłanianie żelaza. Zwiększ spożycie witaminy C, która ułatwia przyswajanie żelaza pochodzącego z roślin. Dbaj o różnorodność w kuchni. Tylko w ten sposób zagwarantujesz odpowiednią podaż wszystkich minerałów niezbędnych do prawidłowego rozwoju malucha. A Ty jakie masz sposoby na zwiększenie ilości żelaza u dziecka?
fot. Adobe Stock Spis treści: Rola żelaza w organizmie Niedobór żelaza - przyczyny Czym objawia się niedobór żelaza? Niedobór żelaza - diagnoza Rola żelaza w organizmie Żelazo (Fe) pełni bardzo ważne funkcje w organizmie. Bez niego niemożliwy byłby transport tlenu do tkanek ani powstawanie czerwonych krwinek. Żelazo pełni też rolę w procesach immunologicznych. Niedobór żelaza może prowadzić do rozwoju niedokrwistości, czyli anemii. Zależnie od stopnia niedoboru żelaza wyróżniamy następujące okresy niedoboru tego pierwiastka: przedutajony - niedobór żelaza w puli magazynowej; utajony - niedobór żelaza w erytropoezie bez niedokrwistości, zmniejszone stężenie żelaza w szpiku kostnym i surowicy; jawny - niedokrwistość z niedoboru żelaza (jak diagnozować niedokrwistość z powodu niedoboru żelaza). Niedobór żelaza - przyczyny Wyróżnia się 4 główne grupy przyczyn prowadzących do niedoboru żelaza: Niewystarczający dowóz żelaza (występuje u małych dzieci, wegetarian i osób na diecie mlecznej); Upośledzone wchłanianie - to stany po resekcji żołądka oraz zespół złego wchłaniania; Wzmożone zapotrzebowanie - charakterystyczne podczas pokwitania, ciąży, karmienia piersią, a także w trakcie leczenia witaminą B12 z powodu jej niedoboru; Utrata żelaza wskutek przewlekłych krwawień - jest to najczęstsza przyczyna niedoboru żelaza (80% przypadków). Najczęstsze przyczyny utraty krwi: krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z dróg rodnych, utrata krwi z dróg moczowych, układu oddechowego, w wyniku urazu, samookaleczenia, samoupusty krwi, wrodzone i nabyte skazy krwotoczne. Przyczyny niedoboru żelaza a wiek Wiek chorego w pewnym stopniu determinuje charakter przyczyny niedoboru żelaza. U niemowląt najczęstszą przyczyną niedoboru żelaza jest ciężka niedokrwistość sideropeniczna matki i uboga w żelazo dieta. Z kolei u dzieci i młodzieży to dieta zbyt uboga w żelazo w stosunku do zapotrzebowania, zaburzenia wchłaniania albo pasożyty przewodu pokarmowego. Dominującą przyczyną niedoboru żelaza u dorastających dziewcząt i miesiączkujących kobiet jest utrata krwi z miesiączkami. U mężczyzn, zwłaszcza starszych i kobiet po menopauzie, główną przyczyną niedoboru jest patologiczna utrata krwi z przewodu pokarmowego. Niezależnie od wieku stany po resekcjach w obrębie przewodu pokarmowego oraz obecność achlorhydrii prowadzą do upośledzonego wchłaniania. Czym objawia się niedobór żelaza? Osoby cierpiące na niedobór żelaza mogą cierpieć na różne dolegliwości: osłabienie, łatwa męczliwość psychiczna i fizyczna, słaba tolerancja wysiłku fizycznego, łatwość zapadania na infekcje, bóle głowy, szumy w uszach, mroczki przed oczami, zawroty głowy, zmęczenie i senność, wzmożona drażliwość, upośledzona koncentracja uwagi, pogorszenie pamięci. Za niski poziom żelaza we krwi może także skutkować problemami z sercem i układem krążenia - chodzi o tachykardię, czynnościowy szmer skurczowy, bóle wieńcowe, zaostrzenie objawów niewydolności krążenia. W badaniu przedmiotowym stwierdza się następujące nieprawidłowości: sucha, popękana, alabastrowo blada skór,a zajady - pękanie skóry w kącikach ust, łamliwość i wypadanie włosów, przedwczesne siwienie, kruche i łamliwe paznokcie, zaczerwieniony język, niebieskawe zabarwienie białkówek oczu (objaw Oslera), zaburzenia połykania, bólami przy przełykaniu, opaczne łaknienie, spożywanie substancji niejadalnych: ziemi, wapnia, tynków, papieru lub kwaśnych pokarmów, bardzo zimnych pokarmów albo potraw wydających dźwięki w czasie spożywania, zwiększona podatność na infekcje, dolegliwości żołądkowe. Niedobór żelaza - diagnoza Jest kilka parametrów służące do oceny gospodarki żelazowej. Podstawowym jest badanie stężenie żelaza - jest zmniejszone w stanach niedoboru tego pierwiastka oraz w przewlekłych zapaleniach, zakażeniach, nowotworach. Poziom żelaza może obniżyć się w ciągu kilku godzin od rozpoczęcia ostrego zakażenia. Z innych czynników wpływających na stężenie żelaza w surowicy należy wymienić: porę dnia (maksymalne wartości osiąga ok. godz. 7-10, minimalne wieczorem), miesiączkę, doustne podawanie żelaza (wzrost stężenia następuje w ciągu kilku godzin od podania), pozajelitowe podawanie żelaza (wzrost stężenia następuje w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia podawania. Wartości stężenia żelaza 25% wykluczają niedobór żelaza jako przyczynę niedokrwistości, dla niedoboru żelaza charakterystyczne są wartości <16%, a zwłaszcza <10%. Bada się też poziom ferrytyny. Jej obniżone stężenie potwierdza niedobór żelaza - charakterystyczne są wartości <10-12 ug/l/. Poziom ferrytyny jest również obniżony w niedoczynności tarczycy i niedoborze witaminy C. Poza główną rolą jako magazynu żelaza ferrytyna jest białkiem ostrej fazy, jej poziom jest wysoki przy współistniejącym niedoborze żelaza u osób z: ostrymi schorzeniami wątroby, marskością wątroby, ziarnicą złośliwą, ostrymi białaczkami, guzami litymi, gorączką, stanami zapalnymi, przewlekłą niewydolnością nerek. Na podstawie licznych badań wykonanych u chorych dializowanych i u pacjentów ze stanami zapalnymi ustalono, że stężenie ferrytyny w surowicy poniżej 50-60ug/l wskazuje z dużym prawdopodobieństwem na niedobór żelaza. Poza tym lekarz może zlecić następujące badania: oznaczenie rozpuszczalnego receptora dla transferyny, badanie rozmazów szpiku na obecność żelaza zapasowego, badanie wolnej protoporfiryny w erytrocytach, objętość krwinki czerwonej, zawartości hemoglobiny w krwince czerwonej, wskaźnika RDW, poziomu leukocytów i liczby płytek krwi. Przydatne jest też badanie rozmazu krwi obwodowej. W większości przypadków badanie szpiku nie jest niezbędne dla potrzeb diagnostyki niedokrwistości z niedoboru żelaza. Przy niedostępności takich wartościowych wskaźników gospodarki żelazowej, jak poziom ferrytyny, wskaźnik wysycenia transferyny, może ono jednak dostarczyć wartościowych informacji zastępczych jak: obecność lub brak żelaza zapasowego, zahamowanie dojrzewania erytroblastów, czy ich zmiany jakościowe występujące w stanach niedoboru żelaza. Artykuł powstał dzięki konsultacji z prof. nadzw. WIM dr hab. n. med. Piotrem Rzepeckim. Więcej o niedoborach w organizmie:Objawy niedoboru witaminy D3Ferrytyna - czym skutkuje jej niedobór?Jej braki prowadzą do depresji. Zobacz, jak niacyna wpływa na pracę mózguNiedobór kwasu foliowego u mężczyzn prof. dr hab. n. Rzepeckikierownik kliniki chorób wewnętrznych i hematologii WIM Specjalista chorób wewnętrznych, hematolog, specjalista transplantologii klinicznej, kierownik kliniki w Wojskowym Instytucie Medycznym. Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!
Niedobór żelaza może być przyczyną zmniejszonej odporności, przewlekłych infekcji i częstych przeziębień u wielu osób. Niski poziom żelaza równa się niskiemu poziomowi energii. Badania lekarzy wykazały, że nawet niewielki niedobór żelaza prowadzi do zmniejszenia wydolności do pracy fizycznej i spadku produktywności.Niedokrwistość z niedoboru żelaza – objawy, leczenie Opublikowano: 16:48Aktualizacja: 12:35 Masz problemy z koncentracją, wciąż jesteś zmęczona, a do tego zmagasz się nawracającymi bólami głowy? Być może to tylko wpływ pogody albo przesilenie wiosenne. Przyczyną może być jednak również niedokrwistość z niedoboru żelaza. Z nieprawidłowością tą da się jednak skutecznie walczyć. Wystarczy, że zadbasz o prawidłowe zbilansowanie diety i wdrożysz suplementy lub leki zalecone przez specjalistę. Czym jest anemia (niedokrwistość z niedoboru żelaza)?Anemia – przyczynyAnemia (niedokrwistość) – objawyAnemia u dzieciAnemia – jakie badania wykonać, aby zdiagnozować niedokrwistość?Jak zwalczyć objawy anemii? Leczenie Czym jest anemia (niedokrwistość z niedoboru żelaza)? Niedokrwistość (anemia) wynikająca z niedoboru żelaza to jeden ze stanów patologicznych organizmu. Liczba erytrocytów, czyli czerwonych krwinek oraz ilość hemoglobiny są wówczas zbyt małe, aby zaspokoić zapotrzebowanie tkanek obwodowych na tlen. Jest to jeden z wielu typów anemii. Niedokrwistość z niedoboru żelaza lekarz diagnozuje wówczas, gdy stężenie hemoglobiny albo hematokrytów są poniżej normy. Podstawą tego stwierdzenia jest analiza wyniku morfologii. W zależności od poziomu poszczególnych parametrów badania krwi można mówić o niedokrwistości łagodnej, umiarkowanej lub ciężkiej. Każdy z tych przypadków wymaga innego postępowania zaleconego przez lekarza. Nie zawsze wystarczy zwiększona dawka żelaza i witaminy C. Niekiedy konieczne jest przetoczenie krwi. W przestrzeni zakupowej HelloZdrowie znajdziesz produkty polecane przez naszą redakcję: Odporność WIMIN Odporność, 30 kaps. 59,00 zł Zdrowie umysłu, Odporność, Good Aging, Energia, Beauty Wimin Zestaw z głębokim skupieniem, 30 saszetek 139,00 zł Odporność, Good Aging Naturell Selen Organiczny 200 µg, 365 tabletek 73,00 zł Odporność Bloxin Żel do nosa w sprayu, 20 ml 25,99 zł Odporność Naturell Czosnek Max Bezzapachowy, 90 kapsułek 17,39 zł Anemia – przyczyny Anemia i powiązane z nią niska hemoglobina oraz niski poziom żelaza mogą mieć szereg różnych przyczyn. Wymienić spośród nich należy: utratę krwi (w tym w wyniku obfitych miesiączek u kobiet i urazów); okres ciąży i laktacji; okres dojrzewania; niedobór kobalaminy (witaminy B12); nieprawidłowo zbilansowana dieta; zaburzenie wchłaniania żelaza na skutek chorób dwunastnicy ( celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna); obecność pasożytów w jelitach; stany zapalne jelit; infekcję helicobacter pylori. Anemia objawiać się może niespecyficznie. Towarzyszące niedoborowi żelaza zmiany w organizmie mogą być powiązane także z innymi nieprawidłowościami. Dlatego dla pełnej diagnozy konieczne jest poszerzenie diagnostyki o analizę laboratoryjną próbki krwi. Niemniej do kontaktu ze specjalistą i wykonania morfologii powinny cię zmobilizować symptomy takie jak: osłabienie, zmęczenie, bladość skóry, bóle i zawroty głowy, utrata apetytu, pogorszenie samopoczucia, duszności, ciągłe uczucie zimna, pogorszenie koncentracji. Anemia u dzieci Anemia u niemowlaka i starszego dziecka zwykle rozwija się powoli i ma przewlekły charakter. Nieleczona może doprowadzić do szeregu poważnych konsekwencji zdrowotnych. Niedokrwistość wynikająca z niedoborów żelaza objawiać się może zaburzeniem wzrostu, ograniczoną motoryką czy utrudnioną koncentracją. Mogą także rozwinąć się zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego. Mowa tu o tachykardii (zaburzony rytm serca), szmerach skurczowych i powiększeniu mięśnia sercowego. Noworodki urodzone w terminie mają zwykle zapasy żelaza zgromadzone jeszcze w życiu płodowym. W przypadku dzieci urodzonych przedwcześnie anemia jest niestety dość częstym problemem, ponieważ żelazo jest im krócej dostarczane przez łożysko matki. Jednak nawet dzieci donoszone często zaczynają zmagać się anemią po czwartym miesiącu życia. W ich przypadku dieta (do szóstego miesiąca życia powinno być to wyłącznie mleko matki lub modyfikowane) powinna pokryć aż 30 proc. zapotrzebowania na ten mikroelement. Wziąwszy pod uwagę biodostępność żelaza i szereg czynników ograniczających jego wchłanianie ( błonnik i herbata), nietrudno o rozwój anemii u dzieci. Ważne jednak, by kontrolować wyniki morfologii u lekarza i podjąć odpowiednie leczenie. Anemia – jakie badania wykonać, aby zdiagnozować niedokrwistość? Objawy niedoboru żelaza, zwłaszcza w początkowym stadium rozwoju anemii, mogą nie dawać o sobie wyraźnie znać. Dlatego tak ważne jest regularne wykonywanie morfologii. Badanie możesz wykonać prywatnie. Zapłacisz wówczas około 10 zł. Koszty jego wykonania mogą zostać także zrefundowane. Pamiętaj jednak, że wówczas musisz mieć skierowanie od lekarza, które okażesz w laboratorium przed pobraniem krwi. O rozwijającej się niedokrwistości świadczą obniżone parametry czerwonokrwinkowe: stężenie hemoglobiny (Hgb/Hb), średnia masa hemoglobiny w erytrocycie (MCH), średnie stężenie hemoglobiny w erytrocycie (MCHC), średnia objętość krwinki czerwonej (MCV). Pamiętaj, by uzyskany wynik analizować wyłącznie w odniesieniu do wartości referencyjnych przyjętych przez laboratorium dokonujące analizy próbki krwi. Nie stawiaj jednak autodiagnozy. Jeśli którykolwiek wynik budzi twój niepokój – skonsultuj się z lekarzem. Ważne jest również zbadanie poziomu żelaza. Nie wystarczy jednak oznaczenie samego poziomu żelaza we krwi. Dla uzyskania pełnego obrazu zbadaj również poziom ferrytyny, która pozwoli przeanalizować zapasy żelaza zgromadzone przez organizm. Jak zwalczyć objawy anemii? Leczenie Podstawą leczenia anemii z niedoboru żelaza jest uzupełnienie tego mikroelementu w organizmie, w tym przede wszystkim odbudowa jego zapasów. W tym celu należy zwiększyć podaż żelaza w diecie. Zapotrzebowanie wynosi 1 mg/dobę w przypadku mężczyzn, 2 mg/dobę w przypadku kobiet niebędących w ciąży i 3 mg/dobę u ciężarnych. Ze względu na niską przyswajalność żelaza, aby zaspokoić zapotrzebowanie organizmu na ten mikroelement, konieczne jest jego spożywanie w dziesięciokrotnej dawce. Jak poprzez dietę uzupełnić niedobory żelaza? Co jeść, by uniknąć anemii lub ją wyleczyć? W twoich codziennych posiłkach nie powinno zabraknąć: wątroby, mięsa wołowego, soczewicy, szpinaku, tłustych ryb, jajek, płatków kukurydzianych. Pamiętaj, by produktom bogatym w żelazo towarzyszyły te z witaminą C. Dzięki temu zwiększysz przyswajalność tego mikroelementu. Jeśli masz niebezpiecznie niski poziom żelaza we krwi, wówczas zwiększenie podaży produktów spożywczych zawierających dużą ilość żelaza nie będzie wystarczające. Lekarz może zalecić ci stosowanie żelaza na receptę. Rekomendowana dawka wynosi 3–6 mg/dobę na każdy kilogram masy ciała. Przy czym nie należy przekraczać dobowej dawki 150 mg. Po czterech tygodniach terapii powinien nastąpić wzrost poziomu hemoglobiny o 1 g/dl. Źródła: M. Chełstowska, K. Warzocha, Objawy kliniczne i zmiany laboratoryjne w diagnostyce różnicowej niedokrwistości, „Onkologia w Praktyce Klinicznej”, t. 2, nr 3, s. 105–116. M. Janczak, A. Janczak, Anemia z niedoboru żelaza u dzieci – o czym warto pamiętać, „Nowa Pediatria” 2019, nr 4, s. 123–128. E. Żuk, K. Skrypnik, Analiza wybranych grup produktów spożywczych wzbogaconych w żelazo, „Forum Zaburzeń Metabolicznych”, 2018, t. 9, nr 3, s. 103–111. P. Lipiński, R, R. Starzyński i in., Niedokrwistość na tle niedoboru żelaza w diecie, „Kosmos. Problemy nauk Biologicznych” 2014, t. 63, nr 3, s. 373–379. Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Katarzyna Grzyś-Kurka Zobacz profil Podoba Ci się ten artykuł? Powiązane tematy: Polecamy
peYP. 330 43 395 251 266 490 160 8 321